اعتراضات دانش آموزان در شهر والن سیا

در تاریخ 15 فوریه 2012 تظاهرتهای اعتراضی دانش آموزان در شهر Valencia آغاز شد. این تظاهرتها بدلایل کاهش روزافزون بودجه در بخش اجتماعی و آموزش و پرورش است، در این روز دانش آموزان با معلمانشان یکی از خیابانهای مرکزی شهر را برای مدت کوتاهی مسدود کردند.  به گفته شاهدان عینی پلیس دانش آموزی 17 ساله را دستگیر و تعدادی را هم کتک زده است. همان شب در اعتراض با رفتار خشونت آمیز پلیس عده ای دست به تظاهرات زدند که دوباره این اعتراضات با سرکوب از طرف پلیس روبرو گشت.  بطور مثال پلیس دو نفر از دستگیر شده گان را در یک مرکز خرید نگه داشته و عده ای را به اداره پلیس بردند.
روز بعد بر خلاف انتظار پلیس، اعتراضات فروکش نکرد بلکه دانش آموزان به طرف مقر پلیس راه پیمایی کردند و در جلوی اداره پلیس گرد آمده، خواستار آزادی همکلاسی های خود شدند. اما در همین موقع پلیس ضد شورش آنها را احاطه، به گروه های کوچک تقسیم کرده و بعد از شناسایی آنها شروع به فحاشی کرده است. دانش آموزان متقابل خواستار کارت شناسای از پلیس شدند اما آنها حاضر نشدند کارت شناسایی خود را نشان بدهند.
روز بعد بازداشت شدگان را با شرط  وشروط آزاد کردند. اتهام آنان را اختلال صلح عمومی و مقاومت در مقابل پلیس نامیدند. با تمام اینها شهر دیگر آرام نشد، در روز چهارم دوباره 26 نفردستگیر که 5 نفر از آنان دانش آموزان زیر سن قانونی بودند.


دوشنبه شب در تاریخ 27 فوریه اکسیونهای مختلفی در شهر والنسیا در اسپانیا بدلیل تشدید حملات دولت و سرمایه داران به حق و حقوق شهروندان، سرکوب تظاهرتهای دانشجویی  انجام شد:

• دو تا دستگاه خودپرداز متعلق به بانک به آتش کشیده شد،
• دستگاه دیگری را با سیمان از کار انداختند،
• به آتش کشیدن ایستگاه قطار

این تظاهرات بدون اجازه پلیس صورت گرفت و با تهاجم و خشونت پلیس روبرو گشت. وقتی ماسک دولت و سیستم سرمایه داری برداشته شود چیزی جز خشونت برای دیدن نمی ماند. 

طی این مدت در 21 شهر دیگر  نیز هزاران نفر به خیابانها رفته و از حرکتهای اعتراضی دانش آموزان شهر Valencia حمایت کردند.




برای دیدن عکس و ویدئو اینجا کلیک کنید.


http://de.contrainfo.espiv.net/2012/03/14/valencia-spanien-direkte-aktion-fur-die-mobilisierung-der-studentinnen-als-antwort-auf-die-repression/


ترجمه از سارا نبوی

متصرفین ساختمانی در شهر کلن، مجبور به ترک آن شدند

On Saturday, March 3rd, by 20.00 (MEZ) the occupied building squatted on Deutz-Mülheim Street was surrounded by a giant police force with martial equipment. Nearly 20 squatters were under siege by approximately 100 armed cops, aided from earlier in the evening by police helicopter, 25 police buses, a fire brigade unit, which provided lights for the operation, etc. Given the enormous pressure and continuous threats of violence, the squatters finally stepped out of the house all together and were detained, so the place was evicted and the entire area was sealed. All personal details were recorded; all detainees were searched at the police station (including the minors, who were forced to strip naked, without their parents being informed about the arrests). The detainees were locked up in separate cells, but all of them refused to give fingerprints. The last squatters were released at about 04.00 in the morning, when people in solidarity were finally able to take all imprisoned activists in their arms.

On the same day (3/3) in Münster a Nazi rally took place. Although specific circumstances are yet unverified, an antifascist counter-protester from Cologne was beaten savagely by cops. The comrade was attacked by the State’s forces during a rather calm situation at the time, and even when he lay on the ground, the murderers hit him several times on the head with their elbows and boots (with steel inside). Several of his teeth lay on the street while his face was covered in blood. He was reportedly hospitalized in intensive care unit, being unconscious and in life-threatening condition for several hours.

After this sequence of events, a demo against repression (beatings at demonstrations, evictions, incarcerations, nuclear power, discrimination against immigrants, etc.) has been called for March 5th, at 19.00 in Rudolfplatz, Cologne. Join the anti-repression protest on Monday!

Solidarity is a weapon.

https://linksunten.indymedia.org/en/node/55892 

اولین کلکتیو ما در شهر کلن آلمان

On March 2nd, 2012, we squatted an abandoned building at Deutz-Mülheimer Street in Cologne, near the old industrial complex of the KHD group of companies, where we want to develop a collective; that is a group of people who wish to live and work together without leaders. The squat is a place for both working and living away from the capitalist enforcement. We want to live with each other without hierarchically structured regulation. There are a few projects in Cologne which are quite similar to our idea of living. Since the 70s the project Sozialistische Selbsthilfe Köln exists, but unfortunately the scope for such initiatives is limited in this neoconservative city, since there’s not enough space for libertarian projects, and most of free spaces are still struggling, while many people are left alone, unemployed, homeless, without even health insurance. People have to be in the welfare system to get those things. If someone is unemployed and doesn’t want to be part of the welfare system, she or he has no chance. Those who do not agree with the government and don’t want to be in dependency are always in struggle. The State acts against them and the police criminalize them. But if people steal because they’re hungry (if they’re squatters because they need a place to live, if they take action against authorities because they feel suppressed…), they’re no criminals. The criminals are those who act against freedom, equality and social change. This is due to capitalism. Its only purpose is to make even more money, and the biggest part of humankind is suffering from it.

Law and Order do their very best to keep us down. Everyone is afraid of jail; it’s a normal reaction. But most people forget that fear can be a jailhouse, too. And the State uses fear to build up a cage inside people’s heads. But even when we’re afraid of repression, our will against the system and this capitalist society is always stronger than fear. We don’t care about the structure of ownership and investors. We won’t argue about the point that we don’t ‘own’ the house. It’s our squat, the place where we can live, and that’s why we will stay!

Everybody is welcome to visit us and become part of the project. But if somebody is not interested in emancipation, she or he should better not come by. This squat is no place to act in any discriminatory way. We don’t tolerate sexism, homophobia, racism and fascism, lookism and classism. We stand next to people all over the world who are fighting for freedom and emancipation.

We can’t stand to run away, to bend over or serve anymore. From now on, we are the only ones to determine our own lives. The struggle continues; fight the reactionary system!

http://en.contrainfo.espiv.net/

http://de.contrainfo.espiv.net/ 

از ایندیمدیای آتن فعالانه حمایت کنیم

در روز شنبه ( 18 فوریه)    Indymedia Athens-Kollektiv  اعمال فشارهای  دولت یونان درروزهای اخیر را بر روی وب سایتشان محکوم کرد. در هر حال حاضر دولت یونان به هرکاری دست می زند که اخبار روز به گوش شهروندان و جهانیان نرسد. نقشی که  Indymedia Athens-Kollektiv در یونان دارد، خیلی مهم است. در اینجا میتوانید متن مصاحبه ی کوتاهی را که یکی از اعضای  Rebellyon-Kollektivs با  JollyRoger  مدیر Indymedia Athens-Kollektiv  کرده، بخوانید.

Rebellyon  سلام ، Indymedia Athens میتوانید برای ما شرح دهید که چه مشکلی برای وب سایتتان بوجود آمده؟ ما شنیده ایم که شما استرس دارید.

JollyRoger  سلام، من از طرف  IMC آتن صحبت می کنم. من در اینجا بعنوان نماینده کلکتیو صحبت نمی کنم بلکه فقط در مورد نقطه نظرات خودم توضیح می دهم. از روز یکشنبه تا به حال در رله های اصلی سرور IMC اختلالهایی بدلیل قطع برق بوجود آمده است. این اختلالها به شکل عمدی و از طرف مدیران پلی کلینیک می باشد، آنها از طرف دولت یونان تحت فشار قرار گرفته اند تا  IMC را از کار بیاندازند. در روز یکشنبه (12 فوریه) اعتراضات  شهروندان به اقدامات ریاضت های جدید دولت در سراسر یونان به خشونت انجامید. این قوانین ریاضتی از طرف دولت یونان، با پشتیبانی و  کمک صندوق بین المللی پول و اتحادیه های اروپایی به تصویب رسیدند.

بنابراین Indymedia Athens  یکی از وب سایتهای معدود آتن است که اطلاعات را از پایین گرفته و گسترش می دهد. یعنی هر کسی میتواند مقالات  خود را در آنجا انتشار دهد. افراد شرکت کننده در تظاهراتها میتوانند دور از ریاکاری و تحریف رسانه های دولتی مطالب خود را آزادانه در آنجا به چاپ برسانند. بنابراین،  IMC باری  بر دوش حاکمان سیاسی و اقتصادی  در یونان است. 

Rebellyon: در فرانسه نمیشود به آسانی تشخیص داد که تا چه حد Indymedia Athen  برای جنبش مردمی در آتن مهم است. میتوانی کمی بیشتر در مورد وب سایتتان توضیح بدهی؟

JollyRoger:   این وب سایت توسط جنبش رادیکال در یونان  مورد استفاده قرار می گیرد. علی رغم اینکه اسمش که Indymedia Athen  است، میشود تمامی اطلاعات، اخبار و رویدادهای مربوط به یونان را در آنجا پیدا کرد. در این وب سایت فعالین سیاسی و کسانی که در درگیریها شرکت داشتند از اقدامات خود و رویدادهایی را که شاهدش هستند، دیگران را مطلع میکنند. IMC دارای تقویمی است که در آنجا رویدادها، ارتباطات، تجزیه و تحلیل اوضاع سیاسی را میشود پیدا کرد و قسمتی هم برای پوستر در نظر گرفته شده است. خوانندگان این وب سایت ایده لوژیهای مختلف دارند، به طور مثال آنارشیستها، چپهای رادیکال و ضد اقتدارگرایان را میشود نام برد. بدیهی است که مقدار زیادی از این نشریاتی که در آنجا دیده میشود، بدون هویت سیاسی است اما از آنجایی که چشم اندازش مبارزه می باشد، با کمال میل به چاپ رسانده میشود.

Rebellyon: آیا  Indymedia خوانندگان زیادی دارد؟

JollyRoger: سیاست وب سایت ما نگه داشتن حریم خصوصی خوانندگانمان است و ما این حق را برای خود قائل نمیشویم که IP خوانندگانمان را ضبط بکنیم. بنابراین رقم واقعی از خوانندگانمان نداریم و فقط  بطور متوسط میشودتخمین زد که 500 کاربر در ثانیه به وب سایت رجوع می کنند این هم بستگی به حوادث روز دارد. اما میتوانیم در نهایت کد کاربرها را با کیفیت نشریات و تأثیرش در جنبش، مبارزه و واقعیت اجتماعی اندازه گیری کنیم.

Rebellyon: آیا ما میتوانیم از طریق  Spiegel-Server به Indymedia Athen کمک کنیم و یا راه های دیگری  برای کمک رسانی وجود دارد؟

JollyRoger: ما توانسته ایم ظرف این مدت راه حلهایی در قسمت فنی پیدا کنیم و از این طریق مطمئن هستیم که  IMC بکارش ادامه خواهد داد. ما هنوز از یک رله سرور در پلی کلینیک استفاده می کنیم که حدود 8 سال در اختیار IMC بوده است.

در واقع این یک مورد سیاسی است و به اصول فنی ربطی ندارد. اگر درست یادم باشد  اعمال فشار برروی IMC توسط سه یا چهار نماینده مجلس که نژاد پرست هستند، از سال 2007 شروع شده است. یکی از بزرگترین ارائه دهندگان اینترنتی به نام   „OTE“ سعی کرد که جلوی کار IMC را در آنزمان  بگیرد. ما موفق شدیم که یک سرور در پلی تکنیک داشته باشیم و حاضر نیستم که عقب نشینی کنیم. ما به هر قیمتی  که باشد، مبارزه خواهیم کرد. حالا که ما در باره Spiegel-Server صحبت می کنیم، بد نیست که یکی یا دوتا داشته باشیم اما در حال حاضر این خیلی مهم است که وضعیت آرامتر شده و ما میتوانیم با ثبات به کارمان آنلاین ادامه بدهیم، در  مورد  Spiegel-Server میشود بحث کرد.

Rebellyon: چگونه شد که در تاریخ 12 فوریه به شما حمله اینترنتی کردند؟

JollyRoger: من اطلاعی ندارم که چه کسانی میخواستند سروری ما را خراب کنند ولی فکر نمی کنم آدمهای بدی باشند.

Rebellyon: آیا در حال حاضر نیاز به کمک مالی دارید؟ اگر این صدق میکند ما کجا و چطور میتوانیم برایتان پول بفرستیم؟

JollyRoger: گرچه همه چیز در یونان کمیاب شده ولی ما در حال حاضر نیازی به کمک های مالی نداریم و در ضمن فرستادن پول نمیتواند به آسانی صورت بگیرد، از طرفی معلوم نیست فردا چه پیش خواهد آمد.

Rebellyon: پس بنابر این خوب که در اینجا تظاهرات کنیم ویا در ترجمه مطالب به شما کمک کنیم؟

JollyRoger: قطعا" ترجمه و انتشار اطلاعات ما بین مبارزین این کشور و یا آن کشور میتواند برای ارتباطات در جنبش خیلی مهم باشد. طبیعی است که تظاهرتها هم کمک کننده است و من مطمئن هستم که انسانها در سراسر جهان دلایل مهمی برای قیام دارند. ما خوشحالیم که در کشورهای دیگر هم انسانها برای مبارزه بسیج شده اند، همانطور که شما هم برای همبستگی با جنبش یونان بسیج شده اید.

Rebellyon: متشکرم، زنده باد مبارزات شما و  IMC Athen ( مبارزات شما که مبارزات ماهم هست).

JollyRoger: از توجه شما ممنونم و با آرزوی موفقیت.


http://de.indymedia.org/2012/02/325149.shtml 


ترجمه از سارا نبوی

مزدوران دولتی یونان میخواهند جلوی کار ایندیمدیای آتن را بگیرند

در تاریخ 12 فوریه در روز یکشنبه صدها هزار شهروند به خیابانهای یونان آمدند تا بر ضد لایحه ریاضت اقتصادی که از طرف حاکمان به تصویب رسیده و تمامی جامعه را مورد حمله خود قرار داده، اعتراض کنند. جواب اعتراض شهروندان  برای دفاع از حقوق خود چیزی جز سرکوب  نبود.

در صبح یکشنبه تروریست های دولتی ده ها نفر از فعالین سیاسی را ربوده، حتی به خانه های بعضی از آنان ریخته و آنها را با خود بردند. چهار نفر از تظاهرکنندگان شهر آتن نیز که برای دفاع از حق زندگی خود به خیابانها آمده بودند، دستگیر شده و در بازداشتگاه بسر میبرند. ممکن است ماه ها طول بکشد تا برای آنان دادگاهی تشکیل داده شود. بعضی ها بعد از اینکه سه روز از اعتراضات و تظاهراتها گذشته بود، محاکمه شدند. چند روز قبل رهبران خود فروش یونان در رسانه های گروهی عملکرد و موجودیت   Indymedia  را زیر سؤال بردند.

ریئس پلی تکنیک آتن در جمعه بعدازظهر ( 17 فوریه ) در اطلاعیه ای به عموم هشدار داد که در ساختمان دانشگاه به دلیل تعمیرات ممکن است برق قطع شود. با این حیله میخواستند که  Indymedia  در آتن را از تهیه گزارش بازدارند. در حالی که در روز یکشنبه گذشته در سراسر آتن تظاهرات بود، مزدوران  از طریق اینترنت به    IMC حمله کردند.  اگر ما تمامی عملکرد رژیم را در مقابل حوادث اخیر در نظر بگیریم، میبینیم که این اطلاعیه چیزی جز سرکوب دولتی نمیتواند باشد.   Indymedia   آتن یکی از رسانه هایی است که بدون تحریف و چابلوسی از تظاهراتها و شرکت کنندگان در آن گزارش داده و میدهد.

 ما شکست، فریبکاری و سرکوب دولتی را مطمئنا" فراموش نخواهیم. ما فراموش نخواهیم کرد که چگونه آنها از نژادپرستان حمایت و حتی با آنان همکاری کردند.

 IMC شبکه جهانی روزنامه نگاران  مستقل و فعالان رسانه ای است.

این آهنگی است ضد استبدادی است که بر اساس شعری از شاعری آنارشیست با نام  Katerina Gogou ساخته شده است.

یکروز صبح درها را باز خواهم کرد

وبه خیابان خواهم رفت، همانطور که دیروز رفتم 

و به هیچ چیز فکر نخواهم کرد

جز از قطعه ای از پدرم و دریا

این قطعه، قطعه ای که برای من بجا گذاشته اند

و شهر، شهری که پوسیده است

و دوستانمان، دوستانی که از دست رفته اند.

یکروز صبح درها را باز خواهم کرد

و به میان آتش خواهم پرید

من بیرون خواهم رفت، همانطور که دیروز رفتم

فریاد خواهم زد، "فاشیستها!"

سنگری میسازم از سنگ، 

و در بالای آن با پرچمی قرمز، زیر نور درخشان خورشید.

من در را باز خواهم کرد و نه اینکه که من می ترسم

بدان که من میخواستم چیزی به تو بگویم

اگر من بموقع موفق نشدم

و تو باید یاد بگیری،

که تو بدون اسلحه به خیابان نروی

و نه مثل من، من نتواستم بموقع موفق بشوم

وگرنه مثل من از بین میروی، بطور نامعلوم

به تکه های کوچک خرد شده، ساخته از دریا،

دوران کودکی وپرچم قرمز.

یکروز صبح درها را بازخواهم کرد

و با رویای انقلاب محو خواهم شد

در میان خیابانی بی نهایت تنها که خواهد سوخت

در میان سنگرهای کاغذی بی نهایت تنها

آنها به من تهمت میزنند، آنها را باور نکن

تهمت "جاسوس"

http://de.indymedia.org/2012/02/325034.shtml

ترجمه از سارا نبوی