Meine Blog-Liste

Freitag, 27. Juli 2012

سمینار 2012" چه کسی و با چه چه کسی زندگی میکند، چرا و چگونه ؟

دوستان بعد از سه سال توانستم بالاخره دو روزی به این سمینار بروم و آرزو میکنم که این امکانات برای همه ی ما داده شود که در سمینارهای مختلف شرکت کنیم. فقط ما میتوانیم از طریق اطلاعات گرفتن و دادن، رشد کنیم. در طی همین دو روز من توانستم ارتباطات زیاد و مختلفی بگیرم که از طریق همین ارتباطات جواب هایی برای بعضی از سوالات خود پیدا کردم.


در این اردو نه تنها آنارشیستها بلکه انسانهایی با دیدگاه های دیگر هم شرکت می کنند. اکثر شرکت کنندگان با خانواده شان در آنجا بودند. جایتان خالی تا چشم می خورد، کودکان از 0 تا .... دیده میشد. زمین بازی برای آنها درست شده و محلی که آنها آب بازی میتوانند بکنند. کار ها بنا بر علاقه انسانها تقسیم بندی میشود و یکی از این کارها مراقب و بازی با کودکان است که با عشق و علاقه  صورت می گیرد. در آنجا خانواده  و بخصوص کودکان جایگاه خیلی مهمی را دارند. آنجا بچه ی من و تو ندارد وقتی من غذایم تمام شده از بچه خانواده دیگر نگهداری میکنم که آنها هم غذایشان را با راحتی صرف کنند و یا در بحث و گفتگوها شرکت کنند.  در ضمن کودکان هم میتوانند در گروه های کاری مانند: پخت و پز همکاری کنند.

در حال حاضر 7 نفر در این قلعه زندگی میکنند، آنها کارهای مختلفی مثل نانوایی، نجاری، دامداری، باغبانی، کار چاپگری روی پارچه و یا تولید شراب میکنند. ازطرفی در رابطه با مشاغل بالا هم به دیگران ( نوجوانان) کار یاد میدهند. روز اول توانستم به همراه گروه کوچکی بازدیدی از قلعه بکنم. 

در طی برگزاری سمینار بر سر موضوعات مختلف در گروه های کوچک بحث و تبادل نظر صورت می گیرد. شبها هر کسی که دوست داشته باشد میتواند دور آتش با دیگران بنشیند و تبادل نظر بکندآنجا کسی تنها نمی ماند. بعضی از شبها هم در اتاقی که برای موزیک در نظر گرفته شده، کنسرت داده میشود.

من هم طی این مدت در گروه های کاری مانند: پخت و پز، شستشوی ظرف و یا مراقبت از کودکان شرکت کردم. فراموش نشود که مواد ارگانیک و غذاها گیاهی هستند.


سارا نبوی 

Dienstag, 10. Juli 2012

پوسی رایت - زنان هنرمند فمینیست پانک در زندان روسیه







 زنان فمینیست Pussy Riot را آزاد کنید.

این گروه، به شکل عمده فعالیتهای خود را از اکتبر سال 2011 آغاز کرد. آنها در محل های عمومی مانند ایستگاه های قطار و اتوبوس کنسرت برگزار می کردند. آنها بشکل  غیره منتظره و ناشناس ظاهر میشوند. این هنرمندان میدان سرخ را به تصرف درآورده تا مطالبات آزادیخواهانه خود را با صدای بلند به گوش دیگران برسانند و جهنم را از شر خواهران روحانی و بازدیدکنندگان کلیسایی شان آزاد کنند. آنها فمینیست و طرفداران محیط زیست هستند.

گرایشات فمینیستی، ضد ناسیونالیستی و ضد دولتی  آنها برای حکومت پوتین و همکاران خوشایند نیست، حتی اپوزیسیون مخالف پوتین از دیدن این زنان مبارز خوشحال نمیشود.  آنها  با هنر خود حامل بیانیه ی آشکار ضد حکومت، اقتدار و مذهب می باشند.
خواسته های آنان منع قرون وسطایی قوانینی از قبیل  : شلاق زدن در ملاء عام، سنگسار، خشونت های جنسی که بر ضد زنان  و بطور کلی برضد فمینیستها اعمال میشود، است.
همانطور که انتظار می رفت، رهبری کلیسای ارتدکس از قوه قضائیه درخواست مجازاتی سخت را برای آنان  کرد.

بیش از 4 ماه است که سه نفر از این گروه پانک بدلیل انتقاد از پوتین و کلیسای ارتدکس در زندان بسر می برند، طبق حکم دادگاهی، بازداشت آنان تا 24 ژوئیه تمدید شده است. آنها در اعتراض به این حکم دست به اعتصاب غذا زدند. Nadeschda Tolokonnikowa بیست و دو ساله که فرزندی 4 ساله دارد، Jekaterina Samuzewitsch  بیست و نه ساله و 
Maria Aljochina بیست و چهار ساله باید همچنان در زندان بمانند و دیگر اعضای این گروه در حال حاضر بطور مخفی زندگی میکنند.
احتمال میرود که آنها به 7 سال زندان محکوم شوند. تعدادی از طرفداران این گروه که برای اعتراض در جلوی دادگاه اجتماع کرده بودند، توسط پلیس روس دستگیر شدند.

هنرمندان برجسته، سیاستمداران و فعالان حقوق مدنی این دادرسی را محکوم کرده و از این زنان  بعنوان زندانی سیاسی نام می برند.





از سارا نبوی

Freitag, 22. Juni 2012

گردهمایی بین المللی آنارشیستها از تاریخ 8 تا 12 آگوست در سوئیس

All libertarians from the various anarchist movements around the world, and all those interested in learning more about anarchism, are invited to gather from August 8-12, 2012 in St-Imier in the Jura mountains in Switzerland.

We will be celebrating the 140th anniversary of the first congress of St-Imier that was held in 1872, when the St-Imier Anarchist International was created after anti-authoritarian members were expelled from Marx's First International. Since then, the world has changed in some ways with the different libertarian currents evolving in various directions, an aspect that will be well represented at the gathering in St-Imier. Certainly, time has not diminished the ways in which the weakest in society are being oppressed by the most powerful, and the meeting will accordingly address the multitude of approaches to resist these forms of oppression.

The Jura Federation and the Congress of St-Imier 1872

In 1864, the International Workers Association was founded, quickly followed by sections in La Chaux-de-Fonds, Le Locle, St-Imier and other regions in the Swiss Jura mountains. Many of the members in these sections were working in their homes as watchmakers, were well read, and had an independent spirit. When Bakunin came to the region in 1869, there was a meeting of minds that was not without consequences.
As a result of this convergence of ideas, the Jura Federation became the libertarian pole of the First International, opposed to the Marxists. Infuriated by this opposition, Marx did everything he could to eliminate this diverging current. In 1872 he thought that he had achieved that goal. At the Hague Congress he managed to assemble his supporters and with some of his supporters posing as representatives of non-existing sections, managed to get votes passed for the exclusion of Bakunin and James Guillaume, only missing a few votes to do the same to Adhemar Schwitzguebel, which were all delegates from the Jura Federation.

Shocked by these actions, the sections that were sympathetic to the anti-authoritarian current, including Spain, Italy, France, Belgium and the USA, organized a conference in St-Imier, where they passed resolutions that were strongly libertarian. The anti-authoritarian IWA survived the Marxist branch to the end of the century.

140 years after the Congress of St-Imier, the exploitation and alienation of workers is still just as brutal. The Marxist illusion has dissipated in light of the communist dictatorships. Capitalism lives from crisis to crisis. Social crises, political crises, in addition to the current ecological crisis.

Where does the anarchist movement stand today?

The anarchist gathering in St-Imier in 2012 will be an opportunity to review the history of the anarchist movement, its ideas, its achievements, its hopes, its defeats, and what remains today; its own battles and those it shares with others: anti-militarism, anti-racism, anti-sexism, autonomous self-management, degrowth, education, feminism, internationalism, non-violence, etc.. A number of workshops and events are already planned: historical lectures, thematic conferences, theater, concerts, exhibitions, films, a book fair, a radio station, a libertarian camp, a self-managed market with organic products, workshops, restaurants, etc..

This international event will be public and wants to be open not only to the entire international anarchist movement, but also to the public at large without discrimination. Free admissions and voluntary pricing will be used wherever feasible, in order to enable as many people as possible to participate in the event. Having said that, the organizing committee will use its discretion to decide which participants will be hosted, based on the ideas and practices that were also the principals of the Anti-authoritarian International. Racism, sexism, xenophobia, homophobia and all forms of violence and discrimination will not be tolerated.

Based on what has been said, any person, branch, or organization is welcome to get involved and join this initiative, suggesting exhibitions, debates, lectures, performances, speakers, workshops, etc..

We are also looking for volunteers!

The Organizing Committee for the International Anarchism Gathering St-Imier 2012



 برای خواندن مطلب به زبان آلمانی اینجا کلیک کنید.

Dienstag, 19. Juni 2012

راکت دست ساز در برابر گلوله های لاستیکی پلیس


این چکیده ای ازمبارزات جنبش کارگران معدنچی در اسپانیا است:

در دهه 19، منطقه 
Asturien و کشور Baskenland مرکز صنعتی اسپانیا بودند(بخصوص مرکز صنایع سنگین و استخراج معادن).  این منطقه برای مبارزات جنبش کارگری اش در طول تاریخ معروف شده است.

در اکتبر سال 1934، کارگران معدنچی  و تمامی گروه های چپ اسپانیا علیه رژیم   Alejandro Lerroux قیام کردند که بدستور احزاب  جناح راست  دولت و توسط ارتش سرکوب شدند. رهبری این عملیات نظامی را جنرال فرانکو کودتاچی معروف در دست داشت.  در طی دو هفته نیروهای دولتی
 با به قتل رساندن بیش 3000 نفررا   „Kommune von Oviedo“   به خاک و خون کشاندن.

اولین و بزرگترین اعتصابات این معدنچیان در سال 1962 بر علیه حکومت فاشیستی در Asturien بود.



محل کار 30.000 نفر کارگران معدن در خطر است. طی دو هفته گذشته این کارگران دست به یک اعتصاب نامحدود زده اند. آنها با سوزاندن لاستیک و موانع بیش از 140 جاده  را مسدود  و جلوی حرکت قطارها را در شمال غربی اسپانیا گرفته اند.

در ماه مارس دولت اسپانیا به خواسته اتحادیه های اروپایی قانونی را تصویب کرد که این قانون حامل  حذف کمک های مالی بخصوص در بخش خدمات اجتماعی و بالا رفتن مالیاتها بود. دولت مادرید تصمیم گرفته 63 درصد از یارانه های خود را در بخش صنعتی کاهش دهد.

کارگران، اتحادیه های کارگری و کارآفرینان این بخش صنعتی می ترسند که با کاهش دوسوم یارانه های دولتی، بسیاری از معادن زغال سنگ نتوانند دیگربکار خود ادامه دهند. بخصوص در مناطقی مانند  Asturien، Kastilien و León، معادن زیادی وجود دارد که کارگرانشان دست به اعتصاب زده اند. 

در روستای Ciñera در استان León اعتراضات به یک نبرد خیابانی مابین کارگران و مقامات تبدیل شده است. معدنچیانی که یک بزرگراه را با زغال سنگ مسدود کرده بودند، تحت تعقیب پلیس قرار گرفتند و در همین حین شهردار شهر این منطقه، Juan Manuel López del Moral توسط مقامات با گلوله های پلاستیکی مجروح شد.

ساکنان این روستا از کارگران حمایت کرده و درهای خانه هایشان را برای فرار و مخفی شدن آنها باز گذاشتند. یکی از زنهای این روستا در مصاحبه ای با                              Internetportal Leonnoticias.com گفت: آنها برای حق خود مبارزه می کنند و هر کسی میداند که این صنعت چقدر برای این منطقه مهم است.

تصاویر مبارزه  معدنچیان که از سنگر خود با پرتاب سنگ و راکت های دست سازشان دفاع می کنند و بالعکس پلیس از گازاشگ آور و شلیک گلوله های پلاستیکی در مقابل کارگران استفاده میکند، به تمامی دنیا فرستاده میشود. از آغاز اعتصابات در تاریخ 29 ماه می پنج نفر از معدنچیان در شافت Candín در نزدیکی Langreo، سنگری به عمق 600 متر برای خود حفر کرده اند. 

در تظاهراتی که با شرکت معدنچیان از سراسر کشور برضد سیاستهای دولت در مادرید انجام شد، پلیس وحشیانه به تظاهرکنندگان حمله ور شد. در این درگیریها دختر دانشجویی به جرم مقاومت در مقابل مقامات دولتی برای 12 سال به زندان فرستاده شد.

نماینده مجلس آقای Gaspar Llamazares از حزب چپ های اسپانیا (IU) که در مجلس Asturienاست، گفت: 
" این بی شرمی است که برای نجات بانکهای اسپانیا 100 میلیارد یورو در نظر گرفته میشود، در حالی که دولت برای کمک به صنعت و معدن زغال سنگ از پرداخت 70 میلیون یورو امتناع میکند."

جنبش »Empörten«  هم با معدنچیان و خانواده هایشان از طریق کمیسیون حفاظت محیط زیست جنبش 15-M اعلام همبستگی کرد. البته آنها خواهان کمک های مالی و سرمایه گذاری در این صنعت برای اصلاحات می باشند و نه به این معنی که صنعتی را که براساس سوختهای فسیلی بنا شده است، حفظ کنند.

در تاریخ 18 یعنی روز دوشنبه هم یک اعتصاب سراسری در مناطق معادن زغال سنگ اعلام شده بود.


(IU) : ائتلافی از چپها که با رهبری کمونیستها شکل گرفته و در سال 1986 تاسیس شده است.


ترجمه آزاد از سارا نبوی

Sonntag, 17. Juni 2012

سمینار 2011" چه کسی و با چه چه کسی زندگی میکند، چرا و چگونه ؟

این سمینار هرساله برگزار میشود و امسال در تاریخ 20 جولای تا 29 جولای 2012 می باشد.




موضوع این سمینار که در این  اردو برگزار میشود، از این قرار است : چطور میشود در هر سنی به رویاهای رادیکالمان برسیم، آزادیهایی که در جامعه مورد انتقاد قرار میگیرند و چه جایگزینهایی آلترناتیوها برای این خواسته ها وجود دارد؟
تاریخ سمینار از 24 جولای تا 31 جولای 2011 است.
موضوع سمینار بحث و گفتگو در باره این سئوال است: جواب دادن به این سوال است که آیا زندگی درست در یک سیستم غلط امکان پذیر میباشد ؟ و این زندگی چگونه امکان پذیراست؟ موضوع برسر رفتار ما با ساختارها و کاتاگوریها میباشد مانند: 

  • دگرجنسگرایی Heteronormativität
  • جنسیت
  • بحران بلوغ
  • سن وسال
  • تبعیض علیه افراد با کمبودهای جسمی ویا روحی
  • آموزش
  • نژاد پرستی
در این سمینار در ارتباط با نورم های بالا ومکانیسم های تبعیض گرایانه، روابط نابرابر و تأثیرات آنها برای رابطه و زندگیمان بحث و گفتگو کنیم.  


اکنون سوال بعدی این است که از چه طریق میشود همه اینها را به عمل پیاده کرد؟ با انباشت آگاهی وعمل: شبکه، گروه کاری   و فوق فعالیت تا دم مرگ، خواندن و تبادل تجربه ...
در کنار فعالیتها ذکر شده در بالا برای لذت وشادی : صرف غذای گیاهی، سازماندهی برنامه های "آرامش اعصاب" ( کنسرت، فیلم، بازی و غیره) همه اینها را میشود در کنار هم و دور آتش سازماندهی کرد. در نزد ما همه چیز برای همه است، از طرف همه است همچنین با کودک و از کودکان است !

حالا یک سوال خیلی مهم:
چگونه میتوانیم از جامعه ای که در متن خود دگرجنسگرایی heteronormativen Matrix  را پرورش می دهد و زندگیمان را تحت تأثیرقرار میدهد بیرون بیاییم؟ چگونه میتوانیم ساختارهای گوناگونی را در روابط میان انسانی و خانواده آزاد و خود مختار ایجاد کنیم؟ چگونه این کار انجام پذیر است : چگونه میتوان در کنار کار(کارمزدی) و زندگی روزمره  مکانیسمهای جایگزینی و حذف را نفی کرد؟ چه محدودیتهای اقتصادی و ساختارهای اجباری بر روی ما تأثیر می گذارد، آنها چقدر قدرتمندند و چه استراتژی در مقابله با آن میتوان بوجود آورد؟

چرا ایجاد یک ساختار کلکتیو سخت است و چه واقعیتهایی در زندگی دیده و ندیده گرفته میشوند؟ کجاها ما میتوانیم برای اجتناب از تبعیض، بازتولید نکردن سیستم  و با قبول  مسئولیت مشترک در برابر یکدیگر گام برداریم؟  چه مدلها و فرمهایی  برای یک ایجاد یک زندگی مستقل و خود مختار وجود دارد؟ کدامیک از غیرممکن ها را خواستن در چهارچوب واقعیت زندگی ما انجام پذیر است؟ برای چندمین باراین سوال مشترکمان در برابر خود قرار میدهیم: چه کسی با چه کسی  زندگی میکند، چرا و چگونه؟

این اردو تا آنجا که امکان دارد بدون حکمرانی و بدون ایجاد مانع است. از در اختیار قراردادن وسائل تکنیکی، سلطه گرایی زبانی (حرافی) و یا سلطه طلبی  سازماندهی اجتناب میکنیم. هر کسی که فکر میکند میتواند در پاسخگویی به این سوالات در کنار ما باشد، چگونه میتوانیم  تئوری و عمل را تلفیق داده و... او میتواند در این اردو شرکت کند، گروه های کاری را بوجود آورده و یا در فعالیتهای دیگر همکاری کند. شرکت خود و دیگری را اطلاع داده و یا متن منتشر شده را بازخوانی کرده  یا برای بهتر شدن ایده ها کمی خردل (نمک) به آن اضافه کنید: تماس با ما از این طریق:
 wer-lebt-mit-wem(at)riseup.net 
 و برای اطلاعات بیشتر در  اینجا کلیک کنید.

 

کمون لوتر



 آغاز نوسازی در سال 1980
 


               دورنمای آینده
 
قلعه ای به نام Lutter درشهر Lutter am Barenberge درایالت  Niedersachsen قرار گرفته است.  Niedersachsen   یکی از شانزده ایالت آلمان است، این ایالت در شمال غرب این کشور واقع شده‌است. پایتخت این ایالت شهر Hannover است.
این قلعه از سال 1980 در اختیار گروه آنارشیستی Lutter است. کمون Lutter با همکاری 10تا 25 نفر از زنان، مردان و کودکان ایجاد شده است. ما می گوییم که  میخواهیم بدون سلطه، سلسله مراتب و بدون رابطه قدرت  و با معیارهای آنارشیستی در کنار هم زندگی کنیم. ما زندگی و کارمان را مستقل سازماندهی میکنیم و همچنین ساختارهای سیستم مبنا بر کار مزدی را رد میکنیم. ما در تلاش برای  زندگی و کار در سیستمی خودمختار می باشیم.  در اینجا رئیسی وجود ندارد. برای مخارج زندگی مان یک صندوق مشترک داریم که تمام درآمدها وهزینه ها به این صندوق وارد و یا ازاین صندوق پرداخت میشود.  ساختمانها، زمین، اتومبیل ها، تعمیرگاه های ماشین و غیره از جمله اموال عمومی گروه ماست. گروه ما بر مبنای تصمیم گیری مشترک، بحث و گفتگو و کار میکند. تصمیم گیریها با توافق تمامی اعضاء صورت میگیرد و راه حل ها طوری انتخاب میشوند که هر کسی بتواند با آن کنار بیاید.
کار ما شامل کار باغبانی، نانوایی ارگانیک، دام داری، مراقبت از کودکان، کارگاه چاپگری روی پارچه، تولید شراب، برگزاری سمینارها،  اجاره ویلا، تولید مواد غذایی و پخت و پز است. از طریق کارهای ذکر شده، مخارج زندگی و هزینه تعمیر قلعه را تأمین می کنیم. متأسفانه در آمد ما آنچنان نیست که تمامی هزینه های تعمیرات و بازسازی قلعه را تأمین کنیم. در طول سال می بایستی سقف، بالکن، کانال و نمای قلعه تعمیر شود. از آنجایی که ما وقت محدودی برای این تعمیرات داریم، خوشحال میشویم  کمک هایی از طرف دیگران دریافت کنیم. این کمکها میتوانند به شکل مصالح ساختمانی و یا ماشین آلات باشند.
هدف ما نوسازی این قلعه تاریخی  و همچنین حمایت و حفاظت از گروه کاری Lutter است. در اینجا باید اشاره کنیم که  برابری زنان با مردان در گروه کاری Lutterمسئله مهمی برای ما میباشد و به همین دلیل آموزش کارهای فنی برای زنان یکی از نکاتیست که ما به آن اهمیت می دهیم. آموزش کارهای فنی - سنتی، اکولوژی، کار فرهنگی، آموزش وپرورش  نیز از دیگر اهداف مهم ما هستند. در آینده برای گسترش کار فرهنگی در محل زندگیمان برنامه ریزی شده است. یکی از برنامه های این  پروژه نوسازی و تعمیر قلعه ای است که در مالکیت این گروه میباشد. قلعه نوسازی شده میتواند در آینده برای  کنسرت، نمایش فیلم، نمایشگاه،  سخنرانی، مناظره  و همچنین تأتر در اختیار عموم قرار گیرد. از طرفی دیگر یکی از برنامه های ما امکان بوجود آوردن بازدید عمومی این قلعه و اطلاع رسانی در باره ی تاریخچه آن میباشد.


من هم امسال در این سمینار شرکت خواهم کرد، بنابراین میتوانم 3 نفر دیگر را با خود از شهری که هستم با خود ببرم. 

شما میتوانید از طریق وبلاگ با من تماس بگیرید.
ترجمه از سارا نبوی